Het toiletritueel

Zoals julie misschien al weten heb ik last van een syndroom… Het syndroom van Gilles De La Tourette. Dat brengt heel wat, voor de buitenwereld,  rare dingen met zich mee. Zoals het ”toiletritueel”. Even meer uitleg hoe dat precies verloopt…

Ik sta op uit de zetel, stoel, tafel, bed,.. Ik passeer langs de deurmat, MOET terugkeren, zodat mijn toppen van mijn tenen terug op de deurmat staan. Mijn rechtervoet MOET ietsiepietsie hoger staan dan mijn linkervoet. Ook niet te veel want anders is dat ook niet goed. Ik loop verder en MOET terug stoppen, terug bij die spiegel. Ik kijk erin, ik MOET heel mijn gezicht zien. Dan MOET ik snel nog eens terugkijken om terug mijn gezicht te MOETEN bekijken… Als ik te weinig heb teruggekeerd en bijvoorbeeld mijn tweede oog niet zie, dan MOET  ik het ritueel opnieuw uitvoeren.

Zo meestal zonder dwangen loop ik dan door de deur. Dan komt er nog een hatelijke spiegel en voer ik zo ongeveer het zelfde ritueel uit als bij de eerste spiegel. Meestal is de tweede spiegel lastiger, geen idéé waarom.

EERSTE HELFT DWANGEN GEDAAN

Even uitrusten op toilet en doen wat ik moet doen. Daarna drie keer één blaadje toiletpapier nemen, en daarna een hele rij. Dan MOET ik opnieuw drie keer één blaadje toiletpapier nemen. En daarna terug een hele rij. Als het “lastig” toiletpapier is en het volgende blaadje van de laatste rij al een beetje los hangt, dan MOET ik mijn “wcpapier-neem-ritueel” opnieuw doen.

Ik sta op, spoel door, raak de deur aan; en dat drie keer. Ondertussen trek ik wat gekke bekken met mijn gezicht. Ik doe het licht nog snel twee keer aan en uit. Als ik het toevallig meer aan en uit doe, dan MOET ik het acht keer opnieuw aan en uit doe. Soms vraag ik af hoe het komt dat onze lichten nog niet gesprongen zijn. Normaal gezien ben ik dan klaar met dwangen en kan ik verder doen met wat ik bezig was.

 

TOILETRITUEEL GEDAAN