Geestelijke gezondheidszorg in Vlaanderen

Opgelucht en blij,
Eindelijk,
Afspraak met de psychiater,
Mooi lijstje gemaakt,
Wat ik allemaal moet vragen,
Heel veel vragen,
Deze morgen,
Telefoon,
Centrum Geestelijke Gezondheidszorg,
Psychiater is afwezig,
Ze zal er een maand niet zijn,
Ik vraag of er iemand anders me zal opvolgen,
Neen,
Als ik briefjes nodig heb dan moet ik naar huisarts,
Daar sta ik dan,

Ik had net eens een goeie psychiater..

 

Wervelwind

Uit de wereld gezogen,
Als een wervelwind,
Dit is niet echt,
Dit kan niet echt zijn,
Paniek!
Wie ben ik?
Wij zijn de andere?
Ik loop hier niet,
Paniek,
Alles verdwijnt,
Ik zweef boven de aarde,
Mijn hoofd is een spinnenweb,
Is dit wel mijn hoofd,
Bestaat de wereld?
Leef ik?
Bestaat dit leven?
Paniek!
Dit kan zo niet verder,
Dit komt nooit meer goed,
Het zal goedkomen,
Het moet………..

Neuroloog

Hallo,

Hier ben ik terug. Ik ben redelijk gefrustreerd momenteel dus sorry als ik wat chaotisch schrijf ;-).

Ik had vandaag een afspraak met een nieuwe neuroloog in verband met de klachten van deja-vu’s en derealisatie en alle andere klachten die ik beangstigd vind.

Om 07.00 de deur uit na het inschrijven redelijk snel de dienst neurologie gevonden. Je zag dat het nog vroeg was, de verpleegsters en dokters kwamen net binnen, de tv’s werden opgestart. Toen ons nummer oplichtte mochten we naar de neuroloog. In zijn bureau rook het wat naar “rusthuis” vond ik maar dat ter zijde. Het was dan ook een oudere man. (niks mis mee natuurlijk).

Hij begon direct met “wat zijn je klachten”. Ik probeerde mijn heel moeilijk uit te leggen klachten toch uit te leggen met de woorden/zinnen: derealisatie, veel deja-vu’s, alsof ik opeens niet meer op de wereld ben, migraine.

Zijn antwoord was “studeer je voor psychologie?”

Ik knikte van neen en vertelde hem dat ik het boek van migraine had gelezen van Oliver Sacks.

Toen zei hij je zegt nu al die dingen maar omschrijf het eens echt en laat Oliver Sacks er even buiten.

Ik probeerde nogmaals maar de woorden van Oliver Sacks konden het meest omschrijven hoe ik me voelde. Mijn vriend vertelde dat ik ook vaak “angstig” dagdroomde dat was ook iets dat in het boek stond van Oliver Sacks waarin ik me heel hard herkende. “Dagdromen is iets anders he”. Was zijn antwoord, dus ook dat was niet goed.

Het was heel moeilijk om te vertellen hoe ik mij echt voelde want kreeg redelijk snel tegenspraak. Ik vertelde hoe ik me voelde maar dat was met te veel woorden uit het boek van Oliver Sacks en toen mijn vriend vertelde over dat “angstig” dagdromen dan was dit ook weer niet goed.

dc0987fb80

Na ons kort gesprekje (alhoewel het meer “ik moet me constant verdedigen was”) moest ik mijn schoenen aandoen en op bed gaan liggen, ik kreeg een paar klopjes met een hamer en mocht terug zitten. Terwijl ik daar lag vertelde ik dat ik ook Tourette had. “Wie heeft dat vastgesteld want ik zie daar toch niks van?”. Toen vertelde ik dat een kinderarts het had vastgesteld en dat ik ook nog op bezoek had geweest bij een neuroloog die ook op de afdeling neurologie zit en die gespecialiseerd is in Tourette. “Dus die neuroloog zei dus ook dat je Tourette had?” was zijn reactie.. Inderdaad, ik heb nu wel minder tics maar ik hou ze “onbewust” in als ik onder de mensen ben. “bewust” zei hij.

Rare mens.

Ik had hem ook verteld van de RTMS en dat ik daar een mri scan had gehad en en eeg. Hij zei dat 1 eeg niet kon uitmaken of je epilepsie hebt of niet omdat dit een momentopname is en dat je geen RTMS mag doen als je epilepsie hebt. (dat hadden ze me daar inderdaad ook gezegd).

Toen hij vroeg of ik nog andere ziektes had zei ik dat ik ook een b-12 tekort had. Dit vond hij wel “interessant” hij omcirkelde het een aantal keer op zijn blad maar zei er verder niks over.

Hij besliste om een eeg te nemen.

Terug naar de wachtzaal…… Het wachten duurde niet zo lang. De eeg duurde 12 minuten, gelukkig was het nu met zoutwater en niet met die vieze gel.

Terug naar de wachtzaal………………………………………………………………………….Het wachten duurde nu veel langer. Toen mocht ik terug naar de neuroloog.

De eeg zag er goed uit (wist niet of ik blij moest zijn of niet). Hij vroeg of ik ook een mri scan had gehad, ik vertelde dat ik dit inderdaad voor de RTMS had gehad. Hij vroeg een aantal keer of die goed was “ik veronderstel van wel want ze hebben er niks van gezegd” antwoordde ik een aantal keer opnieuw. (moet ik me zorgen maken dacht ik).

Hij zei maar heel kort iets over de migraine, dit kon misschien wel door migraine komen en dit was alles wat hij erover zei.

Hij zei even “dan zou ik het zo laten”. Ik dacht ik moet hier op mijn strepen staan en heb hem verteld dat het wel steeds moeilijk wordt om bijvoorbeeld op stage te gaan. Redelijk snel stelde hij erna voor om een slaap EEG te doen. Na ik zelf even vroeg wat dit inhoudt en of dat dan minder een momentopname was kreeg ik te horen dat slaap een epilepsie aanval kan uitlokken of iets in die aard. Ik snapte hem niet goed. Dit zag ik wel zitten, ik moest naar de “cockpit” om een afspraak te maken. (ik dacht dat een cockpit alleen in een vliegtuig was maar dit bestaat blijkbaar ook in ziekenhuizen ;)).

Toen heb ik nog gevraagd voor een voorschrift voor thuisverpleging zodat die de b-12 spuit intramusculair kunnen injecteren. Welk middel het was vroeg hij. Mijn vriend antwoordde zonder aarzelen: hydroxocobalamine. Dit weet ik ook wel zei hij kortaf terug. (denk dat de dokter het wat moeilijk had omdat we er al iets over wisten).

Wat hij juist moest weten dan zijn we nog altijd niet naar uit. Als we het ziekenhuis uit waren ontdekte ik dat hij gewoon een voorschriftje voor apotheek meegegeven had en niet voor de thuisverpleging. Dus nu terug op zoek gaan naar iemand die me een voorschriftje wil geven. (volgens de huisdokter mag mijn vriend verder de injectie subcutaan geven want is er geen noemenswaardig verschil tussen subcutaan en intramusculair).

De afspraak is gemaakt binnen twee weken. Ik wist eerst wel totaal nog niet of ik daar dan moest slapen of niet of ik een hele nacht moest wakker blijven of toch mocht slapen. De co- piloot uit de cockpit ging telkens heen en weer naar de piloot om antwoorden te krijgen op mijn vragen.

Dus binnen twee weken mag ik één nachtje maar slapen tot 15 uur en moet dan opblijven tot 11:30 ongeveer dan mag ik wat slapen in het ziekenhuis (denk ik).

Ik las op internet nog wat over een slaap eeg (geen idee hoe het juist noemt). Daar las ik ook dat je geen energiedrank enzo mag drinken voor de test. Heel leuk dat dokters al deze info meegeven. (kuch).

Dokters blijven het toch moeilijk hebben als je iets zegt of zelf met een voorstel komt. Als het niet van hun komt dan is het volgens hun meestal niet juist.

Ik had heel voorbereidt naar de neuroloog geweest had mijn dagboekje mee (waar ik mijn klachten opschrijf). Ik had een deel mee van het boek van Oliver Sacks en ik had een “klachtenlijst” mee. Deze heb ik maar mooi voor mezelf gehouden voor hij helemaal doordraaide (het is niet zo grof bedoeld maar ik weet geen ander woord ;)).

Ben aan de ene kant wel blij dat ik nu toch nog verder onderzocht ga worden, hopelijk komt er daar iets meer uit.

Marie

 

 

 

Wat heb ik nu toch?

Dit is een vraag dat ik me de laatste dagen terug afvraag. Het heeft twee dagen wat beter gegaan (dat was echt zalig). De laatste dagen is terug erger en het lastigste is dat ik niet weet wat ik nu juist heb. Ik probeer hier eens mijn symptomen op te lijsten, je weet nooit dat iemand dit herkent.

  • Gevoel tussen waken en slapen
    Wereld ligt zo ver te liggen van ikzelf
    Heel gedissocieerd wakker worden was ook misselijk.
    Gevoel dat hoofd ontploft (kortsluiting)
    Rare gedachtenflitsen
    Heel veel deja-vu’s
    Weet niet meer wie ik ben
    Omgeving lijkt niet echt
    Meer en meer het gevoel opgesloten te zitten in mezelf
    Sociaal contact en dingen actief doen zorgen ervoor dat ik uitgeput ben
    Onwerkelijke onbeschrijfelijke gevoelens (heel heftige).

Iemand een idee of tips?
Toch maar kijken voor een neurologisch onderzoek?

Migraine

Dit stuk uit het boek “migraine” van Oliver Sacks. Dit omschrijft heel goed hoe ik me vaak voel dit is ergens ook een geruststelling maar ergens ook niet omdat ik dat gevoel iedere dag heb. Heb ook wel bijna iedere dag migraine.

Dit boek ligt al heel lang in mijn kast had ik het maar eerder gelezen. 🙂
Vind het wel jammer dat de neurologe daar nooit iets over gezegd. Ze weet nochtans wel dat ik veel last heb van deja-vu’s..
De depersonalisatie wordt ook terug erger. Ik vraag me soms af of dit niet allemaal samen hangt. Wil toch graag eens een goed neurologisch onderzoek..

Hieronder het stuk uit het boek “migraine” van Oliver Sacks.
Onder de meest vreemdsoortige en ernstige migraineuze auraverschijnselen en de symptomen die het moeilijkst te omschrijven of te analyseren zijn, reft men ook het gevoel van plotselinge bekendheid en zekerheid (déjà-vu) aan, of het tegenovergestelde ervan, het plotselinge opkomende gevoel van vreemdheid en onbekendheid (jamais vu). Dergelijke gesteldheden worden door iedereen weleens vluchtig ervaren; het optreden ervan tijdens migraine aura’s (evenals bij epiliptische aura’s, psychosen et cetera) wordt gekenmerkt door een overweldigende hevigheid en betrekkelijk lange duur. Deze gesteldheden worden soms in verband gebracht met een veelvoud aan andere gevoelens: het idee dat de tijd is blijven stilstaan of zich op duistere wijze en in verkorte vorm aan het herhalen is; het gevoel dat men droomt, of even in een andere wereld is; een emotionele hang naar het verleden, een gevoel dat men het allemaal al een keer heeft meegemaakt, vaak gepaard gaande met een golf van allang vergeten herinneringen: gevoels van helderziendheid in déjà-vu; of dat de wereld of men zelf opnieuw wordt geschapen in een jamais vu; en in alle gevalles is er een gevoel van dubbel bewustzijn.

Er is een pseudo-woekerend bewustzijn (droomtoestand) en er zijn resten van het normale bewustzijn, zodat men kan spreken van een dubbel bewustzijn 5 (……….) een geestelijk dubbelzien.

De termen “droomtoestand” en “ijltoestand” vereisen enige opheldering in de context van migraine aura’s. Een typische droomtoestand is die welke in verband wordt gebracht met déjà-vu en de verdubbeling van het bewustzijn; in dergelijke gevallen en er een ‘gedwongen herinnering’ voorkomen, of in ieder geval een onthulling van een stereotiepe, onveranderlijke aaneenschakkeling van herhaaldelijk terugkerende dromen of herinneringen. Dergelijke aaneenschakelingen komen wellicht vaker voor bij (psychomotorische) epilipsie dan bij migraine, al treden ze bij laatstgenoemde ongetwijfeld op. Penfield en Perot (1936), die deze verschijnselen hebben onderzocht en erin geslaagd zijn dergelijke herhaalde aaneenschakelingen op te wekken door bepaalde plaatsen van van de hersenschors te stimuleren, beschouwden ze als ‘versteende’ dromenreeksen die als zodanig in de hersenschors bewaard bleven, als getrouwe replica’s van een voorbije ervaring. Het blijken mnemotechnische beelden te zijn die zich, gegeven een aanvangsprikkel (epiliptisch, migraineus, experimenteel) op dezelfde manier ontvouwen als de eerste waarneming gerichte ervaring. Anders dan deze stereotiepe, herhaalde aaneenschakelingen, maar met een eenzelfde dwingend karakteer, zij het in mindere mate zijn de niet aan regels gebonden hallucinaties, illusies of droomtoestanden die ervaren kunnen worden tijdens intense migraine-aura’s en die zich uiten als een confabulatorische toestand of verwarring waaraan de patiënt een ovolledige herinnering behoudt. Deze toestanden zijn samengesteld uit samenhangende, opvallend gestructereerde beeldenreeksen en worden door patiënten gewoonlijk vergeleken met hevige, onwillekeurige (angstige) dagdromen.

“Migraine” Oliver Sacks. PG: 111/112/113