RTMS

Donderdag naar een intake gesprek voor RTMS. RTMS is een behandelmethode voor ocd en depressie. Er worden magneetimpulsen op je hoofd gezet.

Voor ocd alleen wordt het in België niet gedaan. Na lang zoeken heb ik een ziekenhuis gevonden in Brugge, die het eventueel wil doen voor ocd met depressieve klachten (dat laatste is voor mij momenteel het meest van toepassing).

Nu is het nog niet zeker of ik in aanmerking kom. Ik hoop het echt heel hard. De enige bijwerkingen zijn hoofdpijn en een kleine kans op een epilepsie aanval. Verder geen bijwerkingen.

Nu echt hopen dat ik aanmerking kom! Hopen jullie mee?

Hier even een filmpje van wat RTMS is: (Is wel een Nederlands filmpje dus weet niet of het ook zo in zijn werk zal gaan)

Waarom ik niet terug begin met medicatie.

Ik ben ongeveer vier maand geleden gestopt met anti-depressiva. Een beslissing waar ik lang heb over nagedacht. Ik nam al anti-depressiva sinds mijn 11de. Toen heeft mij dit heel goed geholpen en ik ben me daar ook van bewust van.

Nu wou ik eens weten hoe het voelt om zonder medicatie te leven. Ik heb in een jaar tijd afgebouwd van 100 mg naar 0mg. Het heeft twee maanden redelijk gegaan met me. Nu gaat het niet zo goed.

Ik hoor veel mensen denken “waarom neem je dan niet opnieuw medicatie?”. Wel dit wil ik hier even verduidelijken:

Dwang is altijd in ups en downs geweest (ook met medicatie) mijn dwang is niet zo erg vermeerderd sinds het stoppen met anti-depressiva.

Het lukt me nu veel beter om nu aan dwang te werken doordat ik niet zo verdoofd ben. Ik heb wel meer dwanggedachten, mijn therapeute vertelde me ook dat het normaal is dat ik nu meer dwanggedachten heb doordat ik keihard werk aan handelingen die ook verminder zijn door therapie .

De depressie en angsten zijn jammergenoeg begonnen door topiramate (migraine middel). Nu ben ik ondertussen gestopt met het middel en gaat het langzaam beter (met de nodige ups en downs) de migraine komt natuurlijk ook wel terug. 

Ik heb medicatie samen besproken met arts en therapeut die vertelde me ook dat ik beter even wacht en zie hoe het evolueert. (Omdat er teveel omstandigheden zijn die verklaren waarom het slechter met me gaat). Het ging 2 maande na stoppen medicatie goed met me in voelde me terug mezelf. Door topiramaat is alles verergerd  (lees bijsluiter maar eens).

Medicatie is soms nodig en was ook nodig bij mij maar zonder medicatie voel ik me veel meer mezelf.

Mijn emoties zijn minder verdoofd (zeker voor ik begon met de verhoging van topiramate). Langzaam aan voel ik me beter. Ik werk keihard aan mijn dwang, dag in dag uit. Dit lukt me ook beter zonder medicatie omdat ik meer inzicht heb ik dwang denk ik.

Ik ben zeker niet tegen medicatie voor ocd. Ik denk gewoon dat iedereen het voor zichzelf moet uitmaken of het werkt en of de bijwerkingen leefbaar zijn. Dus aub veroordeel me niet omdat ik geen medicatie meer neem..

Wat overkomt me plots?

Het ging de vorige week stilletjes aan beter met mij. Het was niet dat ik terug de oude was maar ik had terug zin om dingen te doen, stelde terug meer uit mezelf voor. Kon terug genieten van kleine dingen. Dit weekend zelfs nog een zalig weekend Amsterdam gehad (met de nodige dipjes maar ik kon ze sneller over me zetten).

Sinds gisterenavond is er terug iets “geknakt” in me. Opeens is alles te veel, legt Ward moeilijke dingen uit dan ik niet snap dan flip ik daarop en roep ik heel luid “STOP” het is zo druk in mijn hoofd, ik heb constant déjà-Vu’s (of een soort van). Gisteren vond ik echt alles eng, 90 procent van de dingen vond ik eng (ik weet niet waarom). Vandaag thuis moeten blijven (kreeg erna ook migraine). Heel mottig opgestaan, veel dwanghandelingen ook. (al weet ik niet of die nu wel meevielen of niet). Ik heb daarnet even geslapen, de eerste keer dat ik wakker werd van wekker voelde ik me redelijk. De twee keer, voelde ik me zo mottig, alsof ik niet kon bewegen, alsof ik in bed lag en alles rondom me bewoog, ik had slecht gedroomd denk ik. Ik droom de laatste tijd heel slecht (kan me niet bijna nooit meer herinneren wat) het voelt eng aan dat weet ik wel. ‘S morgens blijf ik daar dan wat ik hangen, ik geraak er niet uit.

Mijn hoofd zit zo vol met angsten/negatieve gedachten/chaos/dwang ik weet niet wat ik ervan moet denken. Het voelt zo vreemd, soms voelt het alsof ik me zelf niet ben en leef ik een enge droom en eruit moet komen. Ik voel me zo vaak overprikkeld.

Dit weekend in Amsterdam had ik ook heel raar wakker geworden. Ik had het gevoel alsof ik mij constant moest draaien (geen dwang) om bij dat streepje licht te liggen bij het gordijn. ‘S morgens herinnerde ik me dat nog heel goed. Het was heel beangstigend.

Door al deze dingen heb ik schrik dat er meer aan de hand is dan depressie, angst, tourette en OCD. Ben ik nog wel normaal, ik kan echt niet meer helder denken.
Iemand?