Dan schrik je van jezelf

Daarnet.

Aan het lopen over het zebrapad,

Centrum Gent.

Een auto toetert.

Jij doet teken van rustig aan,

Net niet je voeten afgereden,

Auto doet ruitje open,

Jij roept voor heel Gent,

TIS HIER EEN ZEBRAPAD LUL RIJ MEN VOETEN NIET AF GODVERDOMME!!

Mensen kijken je maar raar aan,

Kuddemensen,

Maar achteraf ben je wel blij,

Hij reed weg zonder nog iets te zeggen,

Heb ik hem dan toch bang gemaakt?

Motivatie

Mijn motivatie om naar school te gaan is volledig op. Nochtans start ik ieder semester wel opnieuw met motivatie. Want de opleiding interesseert me wel, het is volwassenonderwij

s en ik heb namelijk voor de opleiding gekozen.

Ik studeer voor opvoeder. Ik zit nu in mijn derde semester.

Ik de vakken die ik nu heb is er heel wat interactie met de medeleerlingen. Wat opzich heel goed is. Was het niet dat ik zelf (ondanks dat ik vind van mezelf dat ik heel veel te vertellen heb) het gewoon weg niet durf. Vraag me niet waarom. Het is alsof er een grote muur voor me staat. Soms denk ik…. Oke nu ga in mijn hand in de lucht stoppen en antwoorden dan wordt ik al paniekerig, voel ik mijn hartslag sneller kloppen en voel ik me rood worden. Het lukt me echt niet. Ook al wil ik het ZO graag.

Daarom stond er op een speciaal statuut een nogal wat rare vraag. Of er daar rekening mee gehouden kan worden en of het mogelijk was om mij ook eens spontaan aan te duiden. (Dan zal dat op den duur wel groeien) en als ik me beter voel bij de leerkracht zal ik dit ook spontaan doen denk ik. Maar geef me aub de kans dit te leren.

Tot nu toe heeft er nog geen enkele leerkracht daarop in gegaan. Ik mag al blij zijn dat ze een reactie geven op mijn mail met de melding dat ik een speciaal statuut heb en dat er altijd vragen mogen gesteld worden.

En zeg nu zelf. Is het niet voor alle leerlingen beter dat alle leerlingen eens aan het woord gelaten worden. Want misschien ben ik wel niet de enige met die problemen. Is het ook niet belangrijk dat toekomstig opvoeders leren dat iedereen evenveel te zeggen heeft?

Want wat doe ik nu heel de dag op school, ik voel me genegeerd door de leerkracht, ik zit dan maar op mijn gsm, teken wat,… Motivatie was 100% is nu nog 0.0%

Ik stelde in het begin van de opleiding zelfs nog de vraag of we het in het vak waar het rond Autisme en ADHD ging ook niet rond Tourette kon gaan. Ook daar kreeg ik geen reactie op.
Nu in september krijgen we dat vak.

Ik weet niet of ik die vraag nog eens zal stellen. Bang om genegeerd te worden.

Nog 1 les te gaan dan is het examen.

Ik zal mijn best doen en blijf hopen dat er in het vervolg van de opleiding toch nog leerkrachten zijn die mij helpen de muur te doorbreken.

Marie