Daan en Dirk over geluk met een kleine g

Daarnet even een VOLTA XL gedaan in de vooruit. Daan Stuyven de muzikant, Dirk De Wachter de psychiater en Martin Heylen die stelde de vragen.

Om 19 uur ging het beginnen maar vandaag was het record filerijden  verbroken. Rond de 400 kilometer. Martin was al heel de dag in de Vooruit dus hij was er al, hij kwam ons vertellen dat Dirk in de file stond op weg naar de garage en Daan was ergens in de tunnels in  Brussel. Een uurtje wachten dus nog.

Om kwart na 8 kon het beginnen; het eerste kwartiertje moesten ze beide nog wat los komen, normaal ook. Direct filosofische gesprekken over geluk voeren terwijl je nog maar net uren in de file hebt gestaan en niet echt denkt op geluk.

IMG_20150430_202523

Maar deze avond heb ik toch wel wat bijgeleerd. Vooral over hoe het geluk niet altijd groot moet zijn en niet altijd met een grote G hoeft te zijn. Hoe je kan genieten van de geur van vers gras.

 

 

Ook hadden ze het over “kicks” en hoe de mensen steeds op zoek gaan naar kicks. Dit is iets wat ik zelf ook wel doe. Vooral omdat ik dat merk dat mijn dwang zich op de achtergrond houd maar dit kunnen ook creatieve “kicks” zijn. Een filmpje maken, een idee hebben om een specifiek playmonewsje te maken.

Wat ik ook wel speciaal vond om te horen van van een psychiater was dat hij jaloers was op de mensen die een talent hebben (hij had het over Daan’s muzikaal’s talent toen). Hij zei toen ook dat hij eindelijk alle artiesten en creatieve mensen over de vloer kreeg. Dus kwam het er eigenlijk op neer dat de meeste artiesten wel iets of wat neurotische zijn ;-). Toen vroeg Daan even of je van het obsessieve van de mensen ook iets moois kon maken. Daar antwoorde Dirk op dat dit wel kon, maar dat de persoon ook wel zo moet “ingesteld” zijn maar ergens heeft men het wel hoopt. Dat psychiaters zoeken naar het mooie van een “probleem”.

Ook ging het over het filteren van prikkels en vooral over het filteren van “nieuwe media” prikkels zoals mail/gsm/… Daan vertelde dat hij sinds een aantal jaar zijn gsm niet altijd meer beantwoorde en probeerde minder altijd direct te anwoorden bijvoorbeeld op mail. Dit is iets waar ik het heel moeilijk mee heb. Ik wil altijd direct alles nu doen. Dit is ergens ook wel dwangmatig, de drang om alles te moeten weten en dan ook te antwoorden. Want stel je voor dat ik anders iets zou gemist hebben. Het is iets dat je moet leren loslaten.

Het laatste thema ging over sterfelijkheid en dat de mensen de enige “dieren” zijn die beseffen dat ze ooit dood gaan. Dit interesseerde me wel, vooral omdat Daan zei dat hij het daar vroeger heel moeilijk mee had. (ikzelf heb het daar ook heel moeilijk mee nog altijd, het is mijn grootste angst dat ikzelf of iemand in mijn omgeving sterft) Daan wou nog vertellen denk ik hoe hij ermee omging maar Martin moest afsluiten de tijd was om.  Dus Daan als je het me ooit nog eens wil vertellen…

Het was een mooie avond,

Bedankt Dirk, Daan en Martin!