De Bleekweide

“Kinderen moeten soms tegen zichzelf beschermd worden”

Recensie ‘De Bleekweide’: Dubbel gevoel

“Kinderen zijn geen illustratiemateriaal”

‘Kinderen kunnen impact televisie niet inschatten’

Dit maar enkele recensie en titels van opiniestukken, die na de eerste aflevering van De Bleekweide in de krant stonden. Na ook de tweede aflevering van de bleekweide gezien te hebben, ga ik ook eens mijn mening geven over het programma, maar nog meer over alle commotie er rond.

De bleekweide heeft 2 soorten kijkers: de eerste soort zijn de mensen die het knappe televisie vinden en de tweede soort zijn de mensen die zich afvragen of het allemaal wel “verantwoord” is. Om verwarring te voorkomen, ik hoor bij de eerste groep.

Ik snap helemaal niet waarom er zo een probleem rond gemaakt wordt? Als ze kindjes filmen met een fysieke beperking en ze filmen hun kracht die ze hebben om te revalideren, of ze filmen kindjes met een ongeneeslijke ziekte; op dergelijke soort programma’s wordt er bijna nooit commentaar gegeven, en waarom niet? Omdat kinderen met een fysieke beperking iedere dag geconfronteerd worden met hun problemen? En kindjes met een ongeneeslijke ziekte, die overlijden toch. Dus hoeven wij er niet meer op terug te kijken?

Moet men kinderen die dingen op een andere manier verwerken en het wat moeilijker hebben, in een hoekje zetten, moet het achter gesloten deuren blijven? Het is nog altijd een TABOE en mensen die dit taboe durven te doorbreken, dit vind ik enorm knap. Alleen jammer dat ze zo snel veroordeeld worden.

Sommige kijkers vonden dat “kinderen” tegen zichzelf beschermd moeten worden en ze de impact van de televisie niet kennen”. Daar wil ik ook even een weerwoord op geven. Ten eerste denk ik niet dat een kind zomaar op televisie komt met zijn emotioneel verhaal. En zeker niet voor “Joepie ik kom op tv” zoals Véronique Bundervoet, van het Psychotherapeutisch Centrum Gent zegt in De Standaard.

Ikzelf ben deze zomer op tv geweest, ik heb open mijn verhaal gedaan aan 1 miljoen kijkers in Vlaanderen! Dit was een enorme opluchting, ik was zo blij, dat ik eindelijk de kans had om mijn verhaal eens te vertellen, zonder taboe’s! Ik heb daar nog geen grijntje spijt van gehad en ja mag zeker zijn dat ik dit NOOIT zal hebben. Ik ging wel spijt gehad hebben, als ik het niet ging gedaan hebben. En het niet ging gedaan hebben, uit angst voor de reacties van anderen.

Die kinderen brengen hun verhaal met een serieuze kracht, ze willen meer openheid en dat is ook nodig! Want wat bereik je met gesloten deuren? Met een gesloten deur voor je, verzin je toch alleen maar wat er zich achter de deur afspeelt, dan is het veel correcter en mooier om de deur open te zetten voor iedereen, zodat er geen taboe meer rond is.

Die kinderen hebben enorm veel kracht en het programma toont niet de kwetsbaarheid van de kinderen maar juist de KRACHT! Of de kinderen achteraf zullen terugkijken naar hun tv optreden en er altijd terug mee zullen geconfronteerd worden en zich daar slecht zullen bij voelen? Neen, ik denk het niet! Ze zullen net kracht putten uit hun verhaal, trots zijn dat ze er door geraakt zijn, hoeveel kracht ze hebben! Ik zelf kijk ook nog af en toe naar oude blogberichten van mij toen in 24 op 24 OCD in mijn hoofd had. Of ik daar depressief van wordt? Neen integendeel, ik ben trots op mezelf als ik zie hoe ver ik nu sta!

Dus aub beste journalisten en kijkers, stop met te discusiëren of het wel aanvaardbaar is of niet! Luister naar de kinderen, luister naar hun verhaal, hoor niet hun verhaal, maar luister ernaar! Dit is wat de kinderen willen bereiken met het programma!

 

Vergast

Mensen doen schrikken?

Doe dit niet, zeker niet de flikken!

Een sneeuwbal smijten?

Je zal voor je onschuld moeten pleiten!

Belletje trek?

Ben je gek!

Schunnige liederen zingen?

Betalen die rekening!

Welkom in de angstmaatschappij,

Alstublieft stop met die muggenzifterij!

 

 

 

 

Ik walg ervan…

Mensen die afval op de grond smijten, zonder gêne, gewoon hup papiertje op de grond en weg lopen. Ik WALG ervan en snap echt niet dat mensen dit kunnen doen, zonder gewetensprobleem?

Iedere dag zie ik wel mensen die dit doen, vandaag nog, een groepje tienermeisjes, aan het babbelen, de ene haar energiedrankje was leeg, ze duwt het plat en smijt het op de grond (2 meter verder stond er een vuilbak). En loopt weg van het groepje, ze roept nog naar de meisjes “kuuuus”. En ondertussen nog wat afval meer op de grond.

Maar het is niet alleen “de jeugd” in tegendeel. Een aantal maanden geleden maakte ik dit mee; Al een tijdje had ik last van mensen die afval in mijn fietsmandje smijten, dit ging van gebruikte maandverbanden tot cinematickets. Mijn mandje is eenmaal geleegd geweest door de mannen en vrouwen van Ivago. Dit was een erg leuk “ik zal eens in mijn fietsmandje kijken wat er terug bij ligt van afval” moment. Jammergenoeg is dit maar eenmaal gebeurd. Maar ik ben aan het afdwalen van mijn verhaal.

Op een dag toen ik thuis kwam van school, zag ik een oma met haar 2 kleinkinderen passeren langs mijn fiets. De oma die een koekpapiertje in haar hand heeft smijt het in mijn mandje onder het oog van haar kleinkinderen. Ik heel verontwaardig roep “Mevrouw zou je alsjeblieft geen papiertjes in mijn mandje kunnen smijten. Waarom haar geschrokken reactie “Oei ik wist niet dat je achterliep en dat dit mandje van jou was, oei hihi, ja wat doet oma nu, ja ik wist niet wat ermee doen en ik dacht ja hihi”. Ik was er zo verontwaardigd van. Een oud omaatje, dit had ik niet verwacht. Een paar weken laten had ik dit probleem niet meer, mijn fietsmandje was gepikt.

Ahja, zo zie je maar iedereen doet het.

Maar zelf kan ik het niet, ik zou het gewoon niet over mijn hart krijgen en maar goed ook.

Een neef van mij heeft ooit nog toen hij jonger was, een mevrouw met een dikke jeep, haar flesje drank uit de auto zien halen, en hup op de grond te smijten. Toen heeft hij dit flesje met een papiertje onder de ruitenwisser van de jeep gestopt en op het papiertje stond er “afval hoort in de vuilbak”. Eigenlijk is dit de beste manier, er op reageren. Dan voelen de mensen zich “betrapt” alhoewel er ook sommigen zullen zijn die je zullen uitlachen.

Nog een verhaaltje van ik als kind, mijn zus had vertelt tegen mij dat je geen papiertjes op de grond mocht smijten omdat de elfjes het s’nachts allemaal moesten oprapen en in de vuilbak smijten. Ik als 4 jarige pakte alle papiertjes van de grond (van andere mensen) en smeet ze in de vuilbak, want anders moesten de elfjes dit doen.

Dus mensen aub smijt u afval in de vuilbak! Is er geen vuilbak? dit kan, maar hou het dan eventje bij alstublieft en wacht even tot je een vuilbak vind.

Want afval smijten op de grond => WALGELIJK!

zwerfvuil_in_de_vuilbak1