Meneertje dwang #Deel 1

In een klein deeltje van mijn hoofd, woont er een Meneertje. Ik noem hem Meneertje Dwang. Ook al wordt hij liever aangesproken met Mister Dwang! Hij heeft namelijk nogal een groot idéé over zichzelf.

Meneertje Dwang heeft een klein kamertje in mijn hoofd. In de kamer is er wel erg veel luxe! Alles is er uitgerust met de modernste technologie. Meneertje Dwang leidt; zoals jullie wel al kunnen raden; daar een luxeleventje. Een ding is er speciaal aan Meneertje Dwang. Hij heeft een uiterste magische macht! Hij kan mij dingen laten doen, terwijl ik het eigenlijk helemaal niet wil! Misschien zit die moderne technologie daar voor iets tussen? Geen idéé…

Om een voorbeeldje te geven. Als Meneertje Dwang de boodschap aan me doorgeeft om tot 10 tellen dan doe ik dit! Als hij me de opdracht heeft om tot 1000 te tellen dan doe ik dit ook! Als ik dit niet doe, dan heb ik een heel gek gevoel in mijn hoofd, waarschijnlijk omdat Meneertje Dwang dan boos is en overal rond springt. Ofzo.

De macht van Meneertje Dwang is volgens mijn veel groter dat Obama of dan de Queen van Engeland. Erg streng is Meneertje Dwang ook, alles moet perfect zijn. En als dat niet zo is dan heeft hij zijn bevelen nog een keer.

Als Meneertje Dwang of Mister Dwang zoals hij liever zelf wordt aangesproken in een slechte bui is (omdat hij bijvoorbeeld zijn huur moet betalen om te logeren in mijn hoofd) dan doet hij extra lastig en maakt hij het me ook extra lastig; Door me nog meer taken te geven…

Slaapritueeltjes


Sommige avonden ben ik zo moe dat ik direct in slaap van , die avonden zijn natuurlijk het beste.

Maar er zijn natuurlijk nog vele andere avonden, waar ik minder snel in slaap val en moeite heb om in te slapen. Dat is minder leuk. Maar ik heb/had er wat op gevonden. Het eerste wat ik deed was mezelf helemaal ontspannen en denken op al mijn lichaamsdelen (dat trucje heb ik vroeger nog eens geleerd van een Madam :))  In het begin hielp dat goed, tot ik begon te dwangen, dan moest ik 2 maal aan mijn voeten denken enzovoort.. Plan mislukt dus.

Wat ik nog af en toe doe, is het liedje van ”Fixkes” ”Kvraag het aan” in mijn hoofd zingen. (gewoon de tekst op zeggen eigenlijk) Maar dat begon ook snel over te gaan naar een dwang. Want dan viel ik in de helft van het liedje in slaap, en moest ik altijd terug opnieuw en opnieuw beginnen. Dus dat lukte ook niet zo goed.

Het liedje ”vredeslied” van Flip Kowlier ken ik ondertussen ook al vanbuiten. Maar ging ook over tot een dwang!

Wat ik nu de laatste tijd doe ik tot 2 x tot 128 tellen, dan moet ik de eerste keer tot 130 tellen en dan terug van 100 tot 128 en de tweede keer eerst tot 128 en dan nog eens van 120 tot 128! Soms noem ik ook, jongensnamen, meisjesnamen of muziekgroepen op, van a tot z!

Op zich allemaal goeie manieren om in slaap te vallen, alleen jammer dat ze allemaal zo snel overgaan in dwang! Als iemand “het van het” heeft om te kunnen in slaap vallen zonder te piekeren en te dwangen! Klik hier onder mijn blogbericht op reacties! En geef je sublieme antwoord! Ik dank je! 😉

Naar het einde van de tuin… En terug!

Ja, dat nachtelijke uitstapje herinner ik me nog goed…

Ik moet een jaar of 10/11 geweest zijn toen ik rond middernacht opeens angstig wakker werd! Ik was in paniek en had het gevoel dat ik naar het einde van de tuin en terug ”moest” lopen (en ja onze tuin zal toch zo een meter of 50 lang zijn). Anders zou er iemand iets ergs overkomen!

Ik heb toen met mijn vader naar het einde van de tuin en terug gewandeld. Ik was toen zodanig in paniek, dat mijn ouders geen andere oplossing hadden dan mij te laten lopen tot het einde van onze tuin.

Ik was als kind (en nu nog steeds) niet op het gemak in het donker. Dus mijn angst en dwang moet wel erg groot geweest zijn, om middernacht doodleuk eens naar het einde van de tuin en terug te moeten lopen. Toen ik terug binnen was voelde ik mij meteen terug rustig! Eigenlijk wel gek,…

Dit was mijn enige nachtelijke dwangmatige tuinuitstapje! Tot nu toe dan toch…

Ik en mijn tumors!

Tumors? Duizenden heb ik er al gehad! Of misschien anders gezegd, ik was er  99,99 % zeker van dat ik er 1 had.  Eigenlijk wel goed, dat ik al die duizenden keren al, geen tumor heb gahad! (ondanks ik het 99,99% zeker was). 😉

Wanneer heb ik dan die ”tumors”? Thoh, telkens als ik ergens stekende hoofdpijn heb, of ergens een pijntje die ergens wel zou kunnen lijken op een tumor. Meestal krijg ik die ”tumors” ’s avonds. Dan lig ik in bed, ben moe, is het donker, ben ik al wat angstiger. De perfecte aanleiding om te denken dat ik een tumor zou kunnen hebben! Ik moet toch ooit wel eens een tumor hebben? Het moet eens de eerste keer zijn…

Ja zo denk ik dan.

Soms krijg ik een lichte paniekaanval en gaat mijn hartslag sneller, die ”pijn” wordt meestal erger door me erop te focussen! Dan wordt de ”tumor” natuurlijk erger, en ben ik nog zekerder dat ik de volgende morgen waarschijnlijk ergens in een ziekenhuis zal liggen of niet meer wakker komen zal! De dag erna schaam ik me altijd, maar ben toch blij dat ik er nog ben 😉

Zo zie je maar (denkbeeldige) tumors komen vaker voor dan je denkt! 😉